Kamfanin Dillancin Labaran Hauza | Abu ɗaya tilo da zai iya zama hanyar dorewa wajen sarrafa waɗannan sha'awoyi shi ne kafa “imani na zuciya” wanda ya ginu a kan tsarin “ƙauna saboda Allah da ƙin abu saboda Allah”.
Gabatarwa
A yau iyalai suna rayuwa ne a cikin wani yanayi da iyakokin al'adu suka gauraya, kuma yara da matasa suke fuskantar hare-haren abubuwa masu gurɓata tarbiyya da abubuwan da ke tayar da sha'awa a kafafen sadarwa ba tare da wani shinge ba.
A irin wannan yanayi, “tarbiyyar jima'i” ba wani abu ne da za a iya zaɓa ko a bari ba, a'a, ta zama wata muhimmiyar buƙata domin kare lafiyar ƙarni mai zuwa; domin sakaci a wannan fanni yana da mummunan sakamako, yayin da maƙiya suke amfani da dukkan ƙarfinsu wajen karkatar da sha'awar matasa.
Saboda haka, Hujjatul Islam wal Muslimin Muhsin Abbasi-Voldi ya gabatar da wasu bayanai masu zurfi da amfani a cikin jerin tarurrukan da ya gudanar kan wannan muhimmin batu. Saboda amfanin waɗannan bayanai ga masu damuwa da harkokin tarbiyya, ana gabatar da su ga masu karatu cikin girmamawa.
Takaitaccen bitar abin da aka tattauna a zaman da ya gabata
Sha'awar jima'i a dabi'arta tana da alaƙa da manufar “jin daɗi”. Saboda haka, fahimtar cewa jin daɗi yana da muhimmiyar rawa a cikin wannan sha'awa shi ne babban abin da bai kamata a manta da shi ba.
Daga nan ne tambaya ta asali take tasowa: Shin za a iya shawo kan jin daɗin da yake cikin zuciya ta hanyar hanyoyin kariya da sa ido na waje?
Mafi yawan abubuwan da ke tayar da sha'awar jima'i suna da tushe ne a tunanin mutum. Saboda haka, sa ido na waje shi kaɗai ba zai taɓa iya sarrafa wannan sha'awa da kuma daidaita ta ba.
Haka kuma, wayar da kai ba tare da dogaro da wani ƙarfi na cikin mutum ba, ba zai iya zama cikakkiyar hanya ko mafita wajen sarrafa wannan sha'awa ba.
Sarrafa jin daɗin da yake da tushe a cikin mutum, wanda ba za a iya sanya dukkan abubuwan da ke haifar da shi ƙarƙashin cikakken sa ido na waje ba, zai yiwu ne ta hanyar wani ƙarfi na cikin mutum; ƙarfi na asali mai suna “imani”.
Wane ƙarfi ne ke hana matashi aikata zunubi a “keɓantacciyar duniyar intanet”?
Mataki na uku: Bayyana matsayin imani wajen sarrafa sha'awar jima'i
Imani wata irin gaskatawa ce da ta wuce iyakar harshe da tunani kawai, har ta shiga cikin zuciyar mutum. Zurfin wannan imani da ƙarfinsa ne ke ƙayyade yadda zai iya sarrafa magana, ɗabi'a, tunani da kuma sha'awoyin mutum.
Ana jaddada wa dukkan iyaye, masu tarbiyyantarwa, malamai da masu wa'azi cewa domin fahimtar al'amura ta fuskar addini yadda ya kamata, dole ne a nisanci hanyoyin kallon al'amura daga mahangar abin duniya kawai da kuma lissafin adadi kawai.
Idan ba a kawar da waɗannan tunane-tunane na abin duniya ba, bayanan addini ba za su shiga cikin zuciya ba, kuma ba za su koma aiki ba.
A wannan batu muna buƙatar kallon tauhidi; wato kallon da yake sanya Mahalicci a matsayin tushen komai.
Wane ne ya halicci mutum? Allah.
Wane ne ya sanya sha'awar jima'i da ikon jin daɗi a cikin mutum? Allah ne kuma.
Saboda haka, tambaya mai muhimmanci ita ce: a yayin ƙoƙarin sarrafa wannan sha'awa, me ya sa za mu nemi mafita daga wani wuri daban, alhali kuwa gidan Allah ne ya kamata mu fara komawa gare shi?
Wannan hanya, fiye da duk wani bincike na duniya, ita ce hanya mafi dacewa da hankali.
Haƙiƙanin imani da alaƙarsa da ƙauna
A yayin bayyana ma'anar imani, akwai wani muhimmin abu da ya kamata a kula da shi: imani a haƙiƙa wani ɓangare ne na “ƙauna”.
Lokacin da muke magana game da gaskatawa ta zuciya, a zahiri muna magana ne game da ƙaunar da take samuwa ga abin da mutum ya yi imani da shi. Saboda haka, imani da Allah, a cikin ma'anarsa mai zurfi, yana nufin ƙaunar Allah.
Alƙur'ani Mai Girma yana cewa:
«وَالَّذِینَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ»
"Waɗanda suka yi imani sun fi tsananin ƙaunar Allah."
A cikin ruwayoyinmu ma an jaddada wannan alaƙa. Imam Sadik (A.S.) ya ce:
«هَلِ الْإِیمَانُ إِلَّا الْحُبُّ وَ الْبُغْضُ؟»
"Shin imani wani abu ne face ƙauna da ƙi?"
A haƙiƙa, imani da Allah yana nufin son Allah, sannan daga nan sai son dukkan abubuwan da suke na Allah ne.
Abin da imani na gaskiya da ƙaunar Allah ke buƙata shi ne mutum ya shigar da tsarin “ƙauna da ƙi” cikin rayuwarsa; ta yadda mumini zai so abin da Ubangijinsa yake so, kuma ya ƙi abin da Allah ba ya so.
Da wannan ma'ana, imani yana samun ma'anarsa a aikace, ya kuma zama wani ƙarfi mai girma na cikin mutum wanda zai iya tsayawa a gaban hare-haren jin daɗin ƙarya.
Ƙarfin ƙauna wajen sarrafa mutum
A cikin dukkan ƙarfafen da suke motsa halayen mutum, babu wani ƙarfi da ya fi ƙauna. Ƙauna tana iya sauya tsarin ji, tunani, buƙatu da abubuwan da mutum yake so.
Mun raina ƙarfin ƙauna wajen sarrafa rayuwar mutum. Idan dangantakar mutum da Allah ta kafu sosai a cikin zuciyarsa, abubuwan da yake ba muhimmanci a rayuwarsa suna canzawa.
Ma'ana, mutum mai ƙauna ba wai kawai yana nisantar abin da wanda yake ƙauna ba ya so ba ne, har ma saboda wannan alaƙar zuciya, yana fara ƙin waɗannan abubuwan.
Wannan shi ne babban matakin kame kai daga cikin zuciya, inda ƙaunar wanda ake ƙauna take maye gurbin jin daɗin gaggawa, ta zama babban abin da ke hana mutum bin abubuwan da suke tayar da sha'awarsa.
Ƙauna saboda Allah da ƙi saboda Allah
Imam Sadik (A.S.) ya ruwaito wata tattaunawa da ta faru tsakanin Manzon Allah (S.A.W.A.) da sahabbansa, inda aka tattauna game da “mafi ƙarfi daga cikin igiyar imani”.
Kowane ɗaya daga cikin sahabbai ya ba da amsa. Wasu suka ce salla, wasu suka ce zakka, wasu suka ce azumi, wasu suka ce Hajji, Umrah, yayin da wasu suka ce jihadi.
Manzon Allah (S.A.W.A.), bayan ya bayyana falalar dukkan waɗannan ayyuka, sai ya ce: “Mafi ƙarfi daga cikin igiyar imani ita ce ƙauna saboda Allah, ƙi saboda Allah, son masoyan Allah da kuma barranta daga maƙiyan Allah.”
Wannan igiya ita ce mafi ƙarfi daga cikin ginshiƙan imani, kuma babu wani ƙarfi da ya fi ta.
Waɗanda suke ƙoƙarin sarrafa sha'awoyinsu ba tare da dogaro da irin wannan imani ba, a zahiri suna “buga ruwa ne a turmi”, wato suna yin ƙoƙari ne ba tare da samun sakamako mai ɗorewa ba.
Ra'ayinka